autoroute du soleil
ik ben de autostrade opgereden
en ik ben blijven rijden
van autostrade naar autostrade
onderweg naar ik weet niet waar
ik heb mijn identiteitskaart
en mijn rijbewijs verbrand
en niet meer omgekeken
en ik ben blijven rijden
van autostrade naar autostrade
onderweg naar ik weet niet waar
ik heb mijn identiteitskaart
en mijn rijbewijs verbrand
en niet meer omgekeken
autoroute du soleil vertelt het verhaal van een man die na zijn (v)echtscheiding zijn dochter ontvoert naar het buitenland. De theatertekst van de voorstelling werd eerder al, tijdens de afgelopen editie van Studio Villanella, gepresenteerd in de vorm van een geënsceneerde lezing. In de zomer van 2010 maakten we hiervan een muziektheatervoorstelling, die in première ging op festival over het IJ in Amsterdam.
De voorstelling zal in september nog spelen op Studio Villanella en wordt daarna nog hernomen.
tekst en regie: Leen Verheyen
muziek: Jan Evenepoel en Sim Van Thienen (Head full of flames)
spel: Krijn Hermans en Nele Vereecken
dramaturgie: Jeroen Sebrechts
in coproductie met Villanella
met de steun van Fabuleus
volg het werkproces op de repetitieblog
of bekijk hier de foto's
Andere projecten
Koning van de sterren: Leen Verheyen schrijft en regisseert een muziektheatervoorstelling voor kinderen in opdracht van het zvezdoliki enseble. Meer informatie op www.zvezdoliki.be
Deze tekst kreeg een schrijfbeurs van SACD.
Kwijt: Samen met Nele Van den Broeck maakt Leen Verheyen een kindervoorstelling (5+) over iets willen zeggen en plots merken dat alle woorden weg zijn...
met de steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren
Een gewone dag in januari: Voor het eerst sinds een paar jaar schrijft Leen Verheyen weer aan een monoloog. En ze zou hem zelf willen gaan spelen. En zelf de muziek maken. Liggen op de tafel: Medea, een hoop krantenartikels en de muziek van Eels
met de steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren
Xavier, we zouden toch naar de Japanner gaan: In opdracht van Plankton Hotel schrijft Leen Verheyen een theatertekst over ouders die ouder worden en kinderen die geen kinderen meer kunnen zijn.
Deze tekst kreeg een schrijfbeurs van SACD.
Kwijt: Samen met Nele Van den Broeck maakt Leen Verheyen een kindervoorstelling (5+) over iets willen zeggen en plots merken dat alle woorden weg zijn...
met de steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren
Een gewone dag in januari: Voor het eerst sinds een paar jaar schrijft Leen Verheyen weer aan een monoloog. En ze zou hem zelf willen gaan spelen. En zelf de muziek maken. Liggen op de tafel: Medea, een hoop krantenartikels en de muziek van Eels
met de steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren
Xavier, we zouden toch naar de Japanner gaan: In opdracht van Plankton Hotel schrijft Leen Verheyen een theatertekst over ouders die ouder worden en kinderen die geen kinderen meer kunnen zijn.